[Λίγες πληροφορίες για το δημοτικό μας σχολείο:
Μέσα από έρευνα του κου Ιωακείμ Αθ. Παπάγγελου γνωρίζουμε ότι λειτουργούσε σχολείο στην Ιερισσό ήδη το 1796. Το 1908 το Δημοτικό Σχολείο (Αστική Σχολή τότε) στεγάστηκε στον παλιό Οθωμανικό Αστυνομικό Σταθμό (Καρακόλι) Ιερισσού που βρισκόταν στον...
βορειότερο λόφο του χωριού, τον Αροβίγλι. Είναι ο πρώτος λόφος που βλέπουμε από τον κεντρικό δρόμο, πάνω από το πρώτο Δημοτικό, και στολίζεται σήμερα με ένα μικρό άλσος από πεύκα. Ο Αροβίγλης έλεγχε τον δρόμο που πήγαινε στον Πολύγυρο, στην Αρναία και στο Άγιο Όρος].
βορειότερο λόφο του χωριού, τον Αροβίγλι. Είναι ο πρώτος λόφος που βλέπουμε από τον κεντρικό δρόμο, πάνω από το πρώτο Δημοτικό, και στολίζεται σήμερα με ένα μικρό άλσος από πεύκα. Ο Αροβίγλης έλεγχε τον δρόμο που πήγαινε στον Πολύγυρο, στην Αρναία και στο Άγιο Όρος].
Κείμενο- αφήγηση: Αλκιβιάδης Κούμαρος +
Μας διηγείται ο κος Αλκιβιάδης Κούμαρος για την πρώτη μέρα του στο Σχολείο του Αροβίγλη:
“Όταν ήρθε ο καιρός να πάω και εγώ σχολείο, το 1926, η μάνα μου, μου έφτιαξε μια πάνινη τσάντα με ένα κορδόνι. Αγόρασα μια πλάκα από το μαύρο γραφίτη και ένα κοντύλι. Μου κρέμασαν την τσάντα στον ώμο και όταν χτύπησε η καμπάνα πήγα με τα άλλα παιδιά της γειτονιάς για το σχολείο. Περάσαμε και τα στενά δρομάκια με γέλια και χαρές και φτάσαμε στον Αροβίγλη. Μπροστά μας υψώνονταν μια πετρόκτιστη καμάρα σαν αυτές που έχουν τα κάστρα. Δίπλα από την Καμάρα συνέχισε ένας Μισογκρεμισμένος Τοίχος που χωρίζει τα σπίτια από τον Αρβίκλη. Από την άλλη πλευρά της κάμαρας συνέχισε άλλος ένας τοίχος και αυτός μισογκρεμισμένος. Όλα αυτά δείχνουν ότι ο Αρβίγκλης ήταν ένα παλιό μικρό κάστρο.
Εκεί, σχεδόν στη μέση ήταν το σχολείο. Ήταν ένα σπίτι όπως αυτά της Ιερισσού. Κάτω το κατώι και πάνω τα δωμάτια. Δίπλα προς την πλευρά της κάμαρας, ήταν κολλημένο ένα χαμηλό σαν αποθήκη ή στάβλος. Όταν χτύπησε το κουδούνι τα παιδιά ανέβηκαν στο μεγάλο. Εμάς τα πρωτάκια, μας οδήγησαν σ’ αυτό το μικρό. Κάτω το πάτωμα ήταν σκέτο χώμα. Στη βόρεια πλευρά είχε δύο παράθυρα και ένα μπροστά, κοντά στην πόρτα ασοβάτιστο και ξεταβάνωτο. Τα θρανία ήταν μερικές σειρές. Τα αγόρια εδώ, η κοντοί μπροστά, οι ψηλοί πίσω. Κάθισα στο πίσω θρανίο με τους άλλους δύο. Τα κορίτσια κάθισαν χωριστά σε άλλες σειρές.
Σε λίγο ήρθε μια όμορφη κοπέλα και κάθεσαι στην έδρα. Ήταν η δασκάλα μας, την λέγαν Κλεοπάτρα. Εκεί, σε αυτό το αχούρι έβγαλα την πρώτη τάξη με την ίδια δασκάλα. Με μια μαύρη πλάκα και ένα κοντύλι άρχισα να γράφω γράμματα από το αλφάβητο ξεκινώντας πρώτα από το ο και το άλλο το ι και μετά τα ένωσα, το ο και το ι και έκαμα το πρώτο γράμμα της αλφαβήτου το α. Από την άλλη πλευρά της πλάκας έγραφα τους αριθμούς από το 1 έως το 10. Με μια πλάκα ένα κοντύλι ξεκίνησα για το σχολείο. Ύστερα μας φέραν το πρώτο αλφαβητάριο”.
ΦΩΤΟ: Στις φωτογραφίες φαίνεται ο Αροβίγλης όπως ήταν πριν τον καταστρεπτικό σεισμό και όπως είναι σήμερα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου