ΘΕΛΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΛΙΜΑΚΩΣΗ ΤΗΣ ΕΝΤΑΣΗΣ ΣΤΗ ΒΑ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ;

politesaristoteli 

 

Κανένας λογικός άνθρωπος δε μπορεί να ανεχτεί εικόνες σαν κι’ αυτές που έζησε χθες η Ιερισσός, όπως επίσης κανένας λογικός άνθρωπος δε μπορεί να δεχτεί καταδρομικές εφόδους με εμπρησμούς και απειλές κατά της ζωής των εργαζομένων στο εργοτάξιο των Σκουριών, είτε συμφωνεί είτε διαφωνεί με τη μεταλλευτική επένδυση.

Το να κάνουμε ανάλυση γιατί συνέβη ότι συνέβη χθες στην Ιερισσό, νομίζουμε ότι δεν... είναι της παρούσης. Τα έχουμε γράψει άπειρες φορές. Τα γεγονότα όμως έχουν ξεπεράσει τους φόβους που διατυπώναμε ακόμη και προχθές για το που θα πάει αυτή η κατάσταση.

 Όποιοι πραγματικά θέλουν την αποκλιμάκωση θα πρέπει να φροντίσουν να το αποδείξουν στην πράξη και όχι στα λόγια. Θα πρέπει να αφήσουν στην άκρη εμμονές και εγωισμούς, θεατρινισμούς και καλλιέργεια φθηνών εντυπώσεων. Να είναι ειλικρινείς με τους εαυτούς και πάνω απ’ όλα απέναντι στην κοινωνία. ΟΛΟΙ...

Σε αντίθετη περίπτωση θα συνεχιστεί αυτό το θέατρο σκιών, που ζούμε με τη δαμόκλειο σπάθη του απρόβλεπτου και του τραγικού συμβάντος να καιροφυλακτεί πάνω από τα κεφάλια μας. Με τις τραγελαφικές αντιφάσεις να δίνουν και να παίρνουν, σπέρνοντας ακόμη μεγαλύτερη αδιαλλαξία και πείσμα σ’ όλες τις πλευρές. 

Δεν είναι κακό, ούτε μειωτικό να ζητήσουν κάποιοι και μια ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΓΝΩΜΗ για το γεγονός, ότι πριν από κάποιους μήνες δε δίσταζαν να βάζουν με τα λόγια τους ή τη σιωπηλή αποδοχή τους, τα παιδιά και τη νεολαία της Ιερισσού στην πρώτη γραμμή του «ανένδοτου αγώνα» τους με όποιο κόστος. 

Θα είναι μια γενναία πράξη – απόδειξη, ότι όντως θέλουν να συμβάλουν στην αποφόρτιση του κακού κλίματος και της μεγάλης αναστάτωσης που έχει υποστεί εκτός από την Ιερισσό, όλη η ΒΑ Χαλκιδική. Τώρα οργίζονται για την ασφυξία και τα δάκρυα που έχυσαν αυτά τα παιδιά από τα δακρυγόνα των αστυνομικών και δικαίως. Δε θα ήταν όμως καλύτερο από την αρχή να μην επέτρεπαν να γίνονται «λάβαρα» τέτοιες ακατανόητες τοποθετήσεις; Ας αναγνωρίσουν το λάθος τους. Τουλάχιστον αυτό. Για τα άλλα λάθη δεν υπάρχει χρόνος και το καταλαβαίνουμε. Είναι τόσα πολλά. Και εδώ που έχουμε φτάσει λίγη σημασία έχουν πια.

Καλύτερα όμως να μετράμε λάθη και να τα αναγνωρίζουμε, έστω και εκ των υστέρων, παρά να φτάσουμε στο σημείο να μετράμε θύματα και απώλειες ανθρωπίνων ζωών. Ίσως αυτό να είναι και ένα σκέλος του «στρατηγικού σχεδίου» που επιδιώκει τη διακοπή αυτής της επένδυσης. Μπράβο τους και συγχαρητήρια. Είναι έξυπνοι. Όχι αρκετά κατά τη γνώμη μας, γιατί και οι πιο ανίδεοι με την ιστορία των μεταλλείων της Χαλκιδικής, καταλαβαίνουν ότι υπάρχει μια χαώδης απόσταση ανάμεσα "από το ανησυχώ και διαμαρτύρομαι για αυτό που με κάνει να ανησυχώ, από το καίω, σπάω, απειλώ και δε διστάζω να θυσιάσω και ζωές... επειδή ανησυχώ!"

Προέχει λοιπόν να επανέλθει η ηρεμία σ’ όλη την περιοχή και ιδίως στη ζωή των παιδιών και της νεολαίας μας. Αυτή η νεολαία μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας θα καταλάβει και θα κρίνει ποιοι έπαιξαν πάσης φύσεως παιχνίδια με τον αυθορμητισμό, τον ενθουσιασμό και τα όνειρα της.

 Τα ίδια ισχύουν για όλους μας. Ακόμη και για εμάς. Οι πάντες θα κριθούμε. 

Προς το παρόν ας ηρεμήσουμε και ας συζητήσουμε ειλικρινά και τίμια χωρίς ταμπέλες και προκαταλήψεις.