Παρέθεσα ως τώρα έξι συνολικά αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο της επ. καθηγήτριας ιστορίας του ΕΚΠΑ κ. Μαρίας Ευθυμίου, «ΡΙΖΕΣ ΚΑΙ ΘΕΜΕΛΙΑ», ωστόσο θα επικαλεστώ την ανοχή σας για ένα ακόμη -τελευταίο – απόσπασμα, κυρίως επειδή σ’ αυτό δίνει μια αισιόδοξη ματιά σχετικά με το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας. Διαβάστε το:
Το απόσπασμα απαντά στην ερώτηση του Μάκη Προβατά «Σε ποια πεδία θα λέγατε ότι οι σύγχρονοι Έλληνες παρουσιάζουμε υψηλές επιδόσεις;», η Μ. Ευθυμίου απαντά:
« Κοιτάζοντας και μόνο τις διεθνείς στατιστικές μπορεί κανείς να πάρει μιαν ιδέα. Παραδείγματος χάριν, η Ελλάδα σήμερα έχει πάνω από 100 μουσεία – κυρίως αρχαιολογικά – από τα περισσότερα στον κόσμο· στην Ελλάδα λειτουργούν εντυπωσιακά πολλά πανεπιστήμια σε σχέση με τον πληθυσμό της χώρας· στην Αθήνα λειτουργούν επίσης εξαιρετικά πολλά θέατρα για μια πόλη του μεγέθους της· ο αριθμός των αεροδρομίων στη χώρα μας, αναλογικά με τον πληθυσμό, είναι – προφανώς και λόγω των πολλών νησιών μας – από τους μεγαλύτερους στην Ευρώπη, το ίδιο και ο αριθμός των νοσοκομείων σε σχέση με τον πληθυσμό κ. λπ.
Η Ελλάδα έχει τιμηθεί με δύο Νόμπελ και πολλά διεθνή επιστημονικά, αθλητικά, και πολιτιστικά βραβεία. Έχει δε παρουσιάσει την Ιόνιο Ακαδημία το 1824 και το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1837 – το πρώτο πανεπιστήμιο της ανατολικής Μεσογείου κατά τη νεότερη εποχή.
Είναι η μοναδική χώρα στην Ανατολική Μεσόγειο και τα Βαλκάνια που έχει φιλοξενήσει Ολυμπιακούς Αγώνες – και μάλιστα δυο φορές. Και εάν οι Ολυμπιακοί Αγώνες της νέας εποχής που έγιναν στην Αθήνα το 1896, ήταν λιγότερο απαιτητικοί ως προς τα έργα και τις υποδομές, οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 απαιτούσαν τεράστια οργάνωση και εκτεταμένες υποδομές και πρόνοιες. Ε, λοιπόν, σε αυτούς τους αγώνες που αποτελούν ένα από τα απαιτητικότερα και περιπλοκότερα εγχειρήματα στον κόσμο, κάναμε θαύματα. Και παρουσιάσαμε, κατά τη γνώμη μου, τους πιο καλαίσθητους, ποιητικούς, καλοοργανωμένους, εντυπωσιακούς, εμπνευσμένους αγώνες, που έχουν γίνει ποτέ. Ήταν θρίαμβος της σύγχρονης Ελλάδας, της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας. Δεν είναι μικρό το επίτευγμα αυτό.
Στους τομείς της τέχνης και του πολιτισμού, η νεότερη Ελλάδα έχει στη φαρέτρα της, κατ’ αρχάς, μια λαϊκή παράδοση ασύλληπτης ποικιλίας και δύναμης, που αποτελεί βάση έμπνευσης για όσους ξέρουν ακόμα να τρυγούν από αυτή. Εκτός από τη λαϊκή παράδοση, η Ελλάδα διαθέτει έναν μεγάλο αριθμό καλλιτεχνών υψηλών επιδόσεων – κάποιοι με διεθνή προβολή και αναγνώριση. Κατά τη γνώμη μου, οι τομείς στους οποίους είμαστε, με διεθνή μέτρα, πολύ δυνατοί, είναι η ζωγραφική, η μουσική, η στιχουργική, η ποίηση, η λογοτεχνία, το θέατρο. Στα πεδία αυτά διαθέτουμε στελέχη, τα οποία είμαι βέβαιη ότι, εάν η Ελλάδα ήταν χώρα δυνατή και προβεβλημένη στους τομείς αυτούς, θα ήταν σήμερα γνωστή σε όλον τον κόσμο. Όπως συνέβη, στο παρελθόν, με τον Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τον El Greko, που έγινε γνωστός μέσω του ισπανικού περιβάλλοντος στο οποίο βρέθηκε τον 16ο αιώνα, ή η Μαρία Κάλλας, που έγινε γνωστή στον 20ό αιώνα μέσω της καριέρας της στις ΗΠΑ και στη Δυτική Ευρώπη, όπου έλαμψε.
Στον τομέα των επιστημών, επίσης, η χώρα μας διαθέτει εξαιρετικά στελέχη: Τον Κωνσταντίνο Καραθεοδωρή, τον Χρήστο Παπαγεωργίου, τον Κωνσταντίνο Δασκαλάκη στα μαθηματικά· τον Γεώργιο Μπαμπινιώτη στη γλωσσολογία τον Μανόλη Ανδρόνικο στην αρχαιολογία· τον Γεώργιο Παπανικολάου, που εφηύρε το test pap, στην ιατρική· τον αστροφυσικό Σταμάτη Κριμιζή που, ως υπεύθυνος έργου της ΝΑΣΑ, έστειλε τα Voyagers στο μακρινό τους ταξίδι στο σύμπαν· τον μηχανικό Θεόδωρο Τάσιο, που σχεδίασε την πρωτοποριακή για την εποχή της, γέφυρα του Ευρίπου στη Χαλκίδα. Και τόσους άλλους σε τόσο πολλούς τομείς.
Ένας γαλαξίας επίδοσης και ικανοτήτων ενός αξιόλογου, δημιουργικού λαού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου