Μαγιάτικος συνδυασμός υπερβολής των αισθήσεων και της ομορφιάς, ένας συνδυασμός που άθελά σου σε οδηγεί στην αγκαλιά της Μάνας γης. Έβρεξε το απομεσήμερο, τραβήχτηκαν τα σύννεφα, έλαμψε ο Ήλιος και η φύση σε καλούσε κοντά της’ δεν μπορούσες να αρνηθείς.
Και ο Πολύγυρος γύρω – γύρω έχει φανταστικές διαδρομές. Δεν έχεις παρά να... διαλέξεις μία και να την ακολουθήσεις. Προτίμησα τον περιφερειακό δρόμο σύριζα με το ύψωμα του περίφημου και πανέμορφου «Τσουκαλά».
Όλη η διαδρομή είναι στολισμένη με σπάρτα ολάνθιστα που ευωδιάζουν το πέρασμά σου, οι λίγες ακακίες επίσης ανθισμένες, οι πλαγιές καταπράσινες να λαμποκοπούνε και τα διάσπαρτα μιλιάδια να ετοιμάζοντας μα ανθίσουν, οι ροδανθοί των πουρναριών σε σπάνιες ταξιανθίες έτοιμες να σκάσουν μύτη’ όσο κακάσχημα και αν φαντάζουν τα πουρνάρια κατά την περίοδο της ανθοφορίας ομορφαίνουν παράξενα. Τα φύλλα από τα άρια και οι βελόνες των κωνοφόρων να λαμποκοπούν όλα να σε καλούν κοντά τους.
Ακολούθησα τη διαδρομή από δυτικά προς ανατολικά, ο ήλιος στην πλάτη μου να βοηθάει το βλέμμα μου στην απόλαυση της φύσης. Μόνο αρνητικό σημείο τα ημιτελή και από πάνω προς το βουνό ανύπαρκτα, κάτι που σε αναγκάζει να κατέβεις στο κατάστρωμα του δρόμου και να λαχταρά η ψυχούλα σου από τα αυτοκίνητα που τρέχουν δαιμονισμένα.
Στο γυρισμό δεν μπόρεσα να αποφύγω τον πειρασμό και ανέβηκα τη δημοσιά μέχρι τη στροφή του Προφήτη Ηλία αλλά με μαύρη καρδιά’ η εμφάνιση αρκούδων στα δάση της Χαλκιδικής δεν με άφησε ανεπηρέαστο ‘ κάτι πρέπει να κάνουν οι αρμόδιες Υπηρεσίες, διαφορετικά ο ορεινός τουρισμός θα πληγεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου