Σάββατο πρωί.
Ήλιος χρυσός στεφανώνει τις κορυφές.
Τα παιδιά κοιμούνται ακόμη
και χαίρονται όνειρα παιδικά χαρούμενα.
Αλλά,
βόμβος σκληρός τσακίζει την κοιμισμένη ακοή.
Οι καρδιές παγώνουν...
κι η αναπνοή κόβεται.
Και τότε οι πρώτες εκρήξεις
τσακίζουν την πρωινή γαλήνη.
Τα όνειρα των παιδιών θρυμματίζονται
και τινάζονται στον αέρα,
μαζί με τα καδρόνια
απ’ τα παράθυρα.
Έχει ανοίξει πια
η αυλαία της τραγωδίας.
(Κύπρος, 20 Ιουλίου 1974)


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου