Η Ελληνική Αστυνομία

Γράφει ο Γιώργος Ζωγραφάκης

Στα σύγχρονα κράτη η παρουσία και λειτουργία της αστυνομίας είναι εντελώς απαραίτητη, για να εξασφαλίζει την ασφάλεια και τα δημοκρατικά δικαιώματα των πολιτών και να εφαρμόζει τον νόμο σε βάρος των εγκληματιών και των παρανόμων.

  Μπορεί κατά το παρελθόν, ακόμα και στο όχι πολύ μακρινό, η αστυνομία στην Ελλάδα να χρησιμοποιήθηκε, ιδιαίτερα βέβαια από τις ορισμένες κυβερνήσεις, ως όργανο πολιτικό, ασκώντας διώξεις σε βάρος πολιτών αντίθετων πολιτικών φρονημάτων, με πολιτικά κριτήρια και γενόμενη, αντί όργανο δημοκρατικής λειτουργίας της κοινωνίας μας, όργανο δίωξης και διχασμού. 

  Όμως αρκετές δεκαετίες τώρα, η αστυνομία μας έχει...

αναχθεί σε μια σύγχρονη κρατική υπηρεσία, με αντικειμενικές προσλήψεις –τώρα πια με τη διαδικασία των πανελλαδικών εξετάσεων -, με εκπαίδευση ανώτερου επιπέδου σε πολλά αντικείμενα, μεταξύ των οποίων στη δημοκρατική συμπεριφορά και στον σεβασμό στον πολίτη, παρ’ όλον βέβαια ότι τα όργανα του νόμου αντιμετωπίζουν συχνά οργανωμένο έγκλημα και ένοπλους και αδίστακτους κακοποιούς, αλλά και επιθέσεις από κουκουλοφόρους και άλλα στοιχεία, που επιτίθενται στους αστυνομικούς με βόμβες μολότοφ και ρίψη επικίνδυνων αντικειμένων, τα οποία ρίχνονται όχι απλά να απωθήσουν τους αστυνομικούς, αλλά με στόχο να τους τραυματίσουν και μάλιστα σοβαρά, πράγμα που πολλές φορές συμβαίνει. Να σημειωθεί ακόμη ότι, οι περισσότεροι αστυνομικοί είναι απλά παιδιά του λαού που μπαίνουν σε ένα δύσκολο επάγγελμα για τον καθημερινό επιούσιο. Σε καμιά περίπτωση δε μπορούμε να τους χαρακτηρίσουμε ξεχωριστή τάξη και …εχθρούς του λαού.

   Εκεί όμως που πρέπει κανείς να σταθεί –και αυτός ήταν ο λόγος που γράφεται αυτό το σημείωμα – είναι ο επαγγελματισμός της αστυνομίας μας. Οι σημερινοί αστυνομικοί αντιμετωπίζουν όλες τις δυσκολίες με κατάλληλη συμπεριφορά και μεθόδους, έτσι ώστε να διώκεται αποτελεσματικά η παρανομία. Ιδιαίτερα πρέπει να τονιστεί η χρήση επαγγελματικών μεθόδων και οργάνων, ώστε να εξιχνιάζονται εγκλήματα, τα οποία φαίνονται από πρώτη ματιά ως τέλεια οργανωμένα, έτσι ώστε να φαίνεται αδύνατο να εξιχνιαστούν, τελικά όμως, η αστυνομία φτάνει στην άκρη του νήματος και παραδίδει τους ενόχους στη δικαιοσύνη. Δικαίως η αστυνομία μας σήμερα θεωρείται από τις καλύτερες της Ευρώπης.

  Βέβαια, πάντα υπάρχουν οι εξαιρέσεις –όπως σε κάθε κανόνα άλλωστε – και ορισμένα όργανα αποδεικνύονται ένοχα τα ίδια και επιλήσμονα του όρκου και του έργου τους, πράγμα που λίγο πολύ συμβαίνει σε όλους τους χώρους (εκπαίδευση, εκκλησία, διοίκηση κλπ).

  Να γκρινιάζουμε, λοιπόν, ως πολίτες, ακόμα και μη έχοντας δίκιο, να αναγνωρίζουμε όμως το καλό, όπου συμβαίνει – και συμβαίνει σε πολλούς χώρους.