Πραγματοποιήθηκε χθες η εκδήλωση μνήμης στην περιοχή "Πλατάνα" της Μαραθούσας Χαλκιδικής.
Ένα από τα μικρότερα χωριά της Ελλάδας που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος για την ελευθερία μας είναι η Μαραθούσα Χαλκιδικής.
Τιμήσαμε και φέτος τους 25 εκτελεσθέντες από τα στρατεύματα κατοχής τον Ιούνιο του 1944...
Το ιστορικό της Πλατάνας
Γράφει ο Χρήστος Φυλαχτός
Η Μαραθούσα είναι το βορειότερο χωριό του Νομού Χαλκιδικής, ανήκει πλέον στο Διευρυμένο Δήμο Πολυγύρου και απέχει 6 χιλιόμετρα από την Παλαιόχωρα – έδρα του προηγούμενου Δήμου Ζερβοχωρίων – και 70 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Είναι προσφυγικό χωριό και αυτό δικαιολογεί και την προέλευσή του ονόματός της.
Η προέλευσή του ονόματός της έχει τρεις εκδοχές:
Η μία προέρχεται από τη λειψυδρία. Με τις πρώτες ζέστες τα πάντα μαραίνονται στην περιοχή.
Η δεύτερη υποστηρίζει ότι πήρε το όνομά της από το αρωματικό φυτό Μάραθος, που ευδοκιμεί στην περιοχή.
Και η τρίτη υποστηρίζει ότι οι πρώτοι κάτοικοι (δέκα οικογένειες), μετά τη φυγή των Τούρκων από την περιοχή, κατάγονταν από το νησί Μαραθούσα του Κόλπου της Σμύρνης, σύμφωνα με τα Πρακτικά του 5ου Πανελληνίου συνεδρίου Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής, της κ. Ερατώ Ζέλλιου-Μαστοροκώστα, οπότε είναι και η επικρατέστερη για μένα.
Παρότι το χωριό έχει πολύ μικρή ιστορία σε σχέση με τα υπόλοιπα χωριά των Ζερβοχωρίων, είναι πολύ σημαντική η προσφορά της στην περίοδο 1941 – 1944. Στις 17, 18, 19 Ιούνη 1944 η Μαραθούσα έζησε τις δικές της μεγάλες στιγμές και το δικό της ολοκαύτωμα.
Εδώ και κάμποσα χρόνια- από το 1987 και μετά – γίνεται γνωστό το ολοκαύτωμα της Μαραθούσας στο ευρύ κοινό. Το 1990 στήθηκε ένα μόνιμο μνημείο και από τότε κάθε χρόνο γίνεται επιμνημόσυνη δέηση στη θέση Πλατάνα, τον Ιούνιο, την πλησιέστερη Κυριακή προς τα γεγονότα. Παρακάτω θα παραθέσω την ομιλία του κ. Δημητρίου Παπαοικονόμου, όπως αυτή είναι δημοσιευμένη στο Περιοδικό Ζερβοχώρια, Τεύχος Νο 6, Απρίλιος – Ιούνιος 1991.
Τα στοιχεία τα συγκέντρωσε ο κ. Δημήτριος Τσολάκης. «… Στην Ελλάδα η Αντίσταση όλο και δυναμώνει.
Επανδρώνεται με νέο αίμα, άνδρες και γυναίκες, οπλίζεται με περισσότερα και καλύτερα όπλα, εμψυχώνεται από τις νίκες των συμμάχων αλλά και από τις δικές της επιτυχίες ενάντια στους κατακτητές.
Στη Βόρεια Χαλκιδική η Αντίσταση εκπροσωπείται από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ
Ένα από τα μικρότερα χωριά της Ελλάδας που πλήρωσε βαρύ φόρο αίματος για την ελευθερία μας είναι η Μαραθούσα Χαλκιδικής.
Τιμήσαμε και φέτος τους 25 εκτελεσθέντες από τα στρατεύματα κατοχής τον Ιούνιο του 1944...
Το ιστορικό της Πλατάνας
Γράφει ο Χρήστος Φυλαχτός
Η Μαραθούσα είναι το βορειότερο χωριό του Νομού Χαλκιδικής, ανήκει πλέον στο Διευρυμένο Δήμο Πολυγύρου και απέχει 6 χιλιόμετρα από την Παλαιόχωρα – έδρα του προηγούμενου Δήμου Ζερβοχωρίων – και 70 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη. Είναι προσφυγικό χωριό και αυτό δικαιολογεί και την προέλευσή του ονόματός της.
Η προέλευσή του ονόματός της έχει τρεις εκδοχές:
Η μία προέρχεται από τη λειψυδρία. Με τις πρώτες ζέστες τα πάντα μαραίνονται στην περιοχή.
Η δεύτερη υποστηρίζει ότι πήρε το όνομά της από το αρωματικό φυτό Μάραθος, που ευδοκιμεί στην περιοχή.
Και η τρίτη υποστηρίζει ότι οι πρώτοι κάτοικοι (δέκα οικογένειες), μετά τη φυγή των Τούρκων από την περιοχή, κατάγονταν από το νησί Μαραθούσα του Κόλπου της Σμύρνης, σύμφωνα με τα Πρακτικά του 5ου Πανελληνίου συνεδρίου Ιστορικής και Λαογραφικής Εταιρείας Χαλκιδικής, της κ. Ερατώ Ζέλλιου-Μαστοροκώστα, οπότε είναι και η επικρατέστερη για μένα.
Παρότι το χωριό έχει πολύ μικρή ιστορία σε σχέση με τα υπόλοιπα χωριά των Ζερβοχωρίων, είναι πολύ σημαντική η προσφορά της στην περίοδο 1941 – 1944. Στις 17, 18, 19 Ιούνη 1944 η Μαραθούσα έζησε τις δικές της μεγάλες στιγμές και το δικό της ολοκαύτωμα.
Εδώ και κάμποσα χρόνια- από το 1987 και μετά – γίνεται γνωστό το ολοκαύτωμα της Μαραθούσας στο ευρύ κοινό. Το 1990 στήθηκε ένα μόνιμο μνημείο και από τότε κάθε χρόνο γίνεται επιμνημόσυνη δέηση στη θέση Πλατάνα, τον Ιούνιο, την πλησιέστερη Κυριακή προς τα γεγονότα. Παρακάτω θα παραθέσω την ομιλία του κ. Δημητρίου Παπαοικονόμου, όπως αυτή είναι δημοσιευμένη στο Περιοδικό Ζερβοχώρια, Τεύχος Νο 6, Απρίλιος – Ιούνιος 1991.
Τα στοιχεία τα συγκέντρωσε ο κ. Δημήτριος Τσολάκης. «… Στην Ελλάδα η Αντίσταση όλο και δυναμώνει.
Επανδρώνεται με νέο αίμα, άνδρες και γυναίκες, οπλίζεται με περισσότερα και καλύτερα όπλα, εμψυχώνεται από τις νίκες των συμμάχων αλλά και από τις δικές της επιτυχίες ενάντια στους κατακτητές.
Στη Βόρεια Χαλκιδική η Αντίσταση εκπροσωπείται από το ΕΑΜ – ΕΛΑΣ.
Διαβάστε τη συνέχεια ΕΔΩ







Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου