ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ Ν.Δ:ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Παρασκευή, 9/7/2010

Η Γραμματέας Γυναικείων Θεμάτων, Κατερίνα Παπακώστα-Σιδηροπούλου, σχετικά με το ‘’νέο ασφαλιστικό σύστημα και τις συναφείς διατάξεις, ρυθμίσεις στις εργασιακές σχέσεις’’, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

« Στο περιθώριο ξαναμπαίνουν από την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για μία ακόμη φορά, οι πολύτεκνοι και οι οικογένειές τους, όπως είναι φανερό, από τα νέα μέτρα του ασφαλιστικού νομοσχεδίου, που πληγώνει τις ευπαθείς, κοινωνικές ομάδες και συρρικνώνει, το εισόδημά τους.

Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, η κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, αντί να δημιουργεί κίνητρα και να λαμβάνει μέτρα αντιμετώπισης της υπογεννητικότητας, που μπορεί να εξελιχθεί σε βασική αιτία κατάρρευσης του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, προχώρησε στην κατάθεση ενός νομοσχεδίου που καταδικάζει τους πολύτεκνους. Το νομοσχέδιο εξομοιώνει τα όρια της ηλικίας για τη συνταξιοδότηση των πολυτέκνων με τους άγαμους.

Οι πολύτεκνοι πρότειναν, στην ανάλγητη κυβέρνηση του κ. Παπανδρέου, μέτρα, που αφορούν στην πρόωρη συνταξιοδότηση, με θεμελίωση του δικαιώματος της μειωμένης σύνταξης, τον συνυπολογισμό των πλασματικών συντάξιμων ετών για τη λήψη σύνταξης, τη δημιουργία κινήτρων για την παραμονή στην εργασία μετά τη θεμελίωση του δικαιώματος σύνταξης, αλλά και τις άδειες μητρότητας ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων κάθε οικογένειας.

Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση προκλητικά αγνοεί τις πολύτεκνες οικογένειες και τις προτάσεις τους και τις θέτει στο περιθώριο, αδιαφορώντας, ταυτόχρονα, για τα προβλήματα και τις ανάγκες τους.

Το νέο νομοσχέδιο δεν αποτελεί μεταρρύθμιση, αλλά αποδόμηση του συστήματος της κοινωνικής ασφάλισης. Γιατί προχωρά σε μια λογιστική προσέγγιση περικοπής των συντάξεων, με στόχο την εξοικονόμηση χρημάτων. Αγνοεί την κοινωνικά και συνταγματικά κατοχυρωμένη υποχρέωση της πολιτείας για ισονομία, αλλά και πρόνοια υπέρ οικογένειας και, ιδίως, των πολύτεκνων οικογενειών.

Αλλαγές, όπως ο αριθμός των ετών ασφάλισης, των ορίων ηλικίας και των ποσοστών αναπλήρωσης δεν μπορούν και δεν πρέπει να μπαίνουν σε ανερμάτιστους, μικροπολιτικούς υπολογισμούς, χωρίς να λαμβάνονται υπόψη πραγματικά εισοδηματικά κριτήρια και κοινωνικές ανάγκες ».