Ημέρα του Ανέμου

Ενα τεράστιο γλυπτό στο κέντρο των Βρυξελλών για την ΗΜΕΡΑ του ΑΝΕΜΟΥ, 15 Ιουνίου

Τον Ιούνιο του 2007, οι κάτοικοι των Βρυξελλών βρέθηκαν μπροστά σε μια μεγάλη έκπληξη : στην κεντρική πλατεία Schuman δέσποζε μια τεράστια αληθινή ανεμογεννήτρια, τοποθετημένη ως ένα νέο γλυπτό της πόλης!

Σήμερα, 3 χρόνια μετά, στο κέντρο του οικοδομικού τετραγώνου των κτιρίων της ΕΕ έχει τοποθετηθεί ένα καινούριο λευκό ψηλόλιγνο γλυπτό, ύψους 29.5 μέτρων, και βάρους 4.100 kg, σύμβολο της εποχής που έρχεται. Κι αυτή τη φορά δε πρόκειται για ένα γλυπτό φτιαγμένο από τα χέρια ενός γλύπτη, αλλά για το πτερύγιο μιας ανεμογεννήτριας, ορατό από οποιοδήποτε σημείο των κτιρίων της Κομισιόν και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου!

Μια νέα αισθητική, ένας νέος πολιτισμός, παρέα με την τεχνολογία, και την περιβαλλοντική ευαισθησία...

Οι κάτοικοι των Βρυξελλών μπορούν να δουν και να αγγίξουν το πτερύγιο μιας ανεμογεννήτριας που μπορεί να παράγει 1-1.3 MW και να καλύπτει την ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικού ρεύματος 760 νοικοκυριών. Και δε πρόκειται παρά για μια σχετικά μικρή ανεμογεννήτρια, μπροστά στις καινούριες των 6-7 MW με τα πτερύγια των 60 μ!

Το νέο αυτό ΅γλυπτό΅ τοποθετήθηκε πριν λίγες μέρες, για να προκαλέσει τα βλέμματα, να ανοίξει συζητήσεις, να ενημερώσει, για να σηματοδοτήσει τα πλάνα και τις προθέσεις των επιστημόνων και των πολιτικών, το κίνητρο της κοινωνίας και των πολιτών... Κι όλα αυτά, με μια τριπλή αφορμή: Την Πράσινη Εβδομάδα της ΕΕ, 1-4/6, την Ημέρα Περιβάλλοντος στις 5/6 και την Παγκόσμια Ημέρα Ανέμου στις 15/6!

Αλλά για να αναφέρουμε κι ένα παράδειγμα από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού, πριν μερικούς μήνες, οι πιο κεντρικοί δρόμοι του Pittsburg στολίστηκαν με μικρά μοντέλα ανεμογεννητριών, για να υποδεχθούν τη Σύνοδο των G-20 και να δηλώσουν την πρόθεση της πόλης να γίνει μια από τις πιο πράσινες πόλεις της Αμερικής.

Στην Ελλάδα, τί θα μπορούσαμε αντίστοιχα να κάνουμε; Πολλά! Κι ας μη σταθούμε στα νούμερα, γιατί θα μας πιάσει στεναχώρια. Λίγο πάνω από 1000 MW αιολικής ενέργειας, πώς να συγκριθούν με τα περίπου 26000 ΜW της Γερμανίας ή τα 19000 MW της Ισπανίας, για τα οποία μάλιστα καμαρώνουν ως το νέο αξιοθέατο της χώρας;

Ας μη σταθούμε στα νούμερα. Ας σκεφτούμε όμως ότι στην Ελλάδα του Αιγαίου με τα πολλά μποφόρ, στην Ελλάδα με το νησί του Αίολου, στην Ελλάδα με την τυπική εικόνα των ανεμόμυλων στα νησιά, πρωτοπόρων κάποτε στην παραγωγή ενέργειας από τον άνεμο, τίποτα δε κάναμε.... Αντιθέτως μείναμε πίσω. Στερέψαμε κι από ιδέες και από στόχους και οράματα. Τον πλούτο της ιστορίας, της μυθολογίας μας, της παράδοσης και της εφευρετικότητάς μας τα αφήσαμε στην άκρη. Από τη μια η πολιτική απραξία (ή ίσως και άγνοια) κι από την άλλη τα φοβικά σύνδρομα για κάθε τί καινούριο που πλησιάζει στην αυλή μας.

Κι όχι μόνο αυτό. Κλείσαμε και τα μάτια και τ' αυτιά μας σε όσα συμβαίνουν αλλού. Δε μάθαμε από μόνοι μας, δε φρόντισαν να μας ενημερώσουν κι αυτοί που θα έπρεπε να παίρνουν τις αποφάσεις και να βάζουν τα οράματα!

Για αρχή, ας ζητήσουμε του χρόνου από τη EWEA1, στην ημέρα του Ανέμου, το μεγαλύτερο γλυπτό της νέας ανανεώσιμης εποχής, να μη τοποθετηθεί σε μια κλειστή απάνεμη πλατεία στις Βρυξέλλες, στην καρδιά της Ευρώπης, αλλά στο νησί του Αιόλου, στην καρδιά του Αιγαίου. Κι ας καλέσουμε εδώ τους Ευρωπαίους για τη γιορτή του Ανέμου!