Της Ιφιγένειας ΚυριάκουΗ Διεθνής Παγκόσμια Ημέρα της Γυναίκας έρχεται να μας θυμίσει μέσα σε μία δύσκολη οικονομική συγκυρία, για την Ελλάδα, την Ευρώπη και ολόκληρο τον πλανήτη, ότι σήμερα περισσότερο από ποτέ η Γυναίκα βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα. Χρόνια τώρα οι πολιτικές των κυβερνήσεων εύρωστων και δημοκρατικών χωρών προσπαθούν να μας πείσουν ότι εφαρμόζονται δράσεις που ευνοούν και συμφιλιώνουν την οικογενειακή και επαγγελματική ζωή των γυναικών, επιτυγχάνουν την αύξηση της απασχόλησης σε όλους τους τομείς και αναγνωρίζουν το ρόλο της στη δημιουργία, τη στήριξη και τη διεύρυνση του θεσμού της οικογένειας. Οι πολιτικές αυτές σε ένα μεγάλο βαθμό μένουν στα χαρτιά, γίνονται αντικείμενο συζητήσεων, συμπερασμάτων και ερευνών, ευχολόγια και πολιτικές υποσχέσεις κυβερνητικών προγραμμάτων.
Ωστόσο, οι ίδιες οι γυναίκες είναι αυτές που παραβλέπουν το ρόλο τους ως πολύτιμοι παραγωγικοί πόροι, βάζουν τους εαυτούς τους στους περιθώριο και αντιλαμβάνονται τη θέση τους στη διακυβέρνηση ως μία πολυτέλεια. Πως μπορούμε όμως να μιλάμε για σταδιακή εξισορρόπηση και εξάλειψη των ανισοτήτων ανάμεσα σε άνδρες και γυναίκες όταν η απασχόληση, οι μισθοί, η παρεχόμενη εργασία συνεχίζουν να αποτελούν απτά παραδείγματα ενός κοινωνικού αποκλεισμού που συντηρεί τη φυλετική διάκριση ανάμεσα σε άντρες και γυναίκες και συντηρείται ταυτόχρονα από αυτήν; Όταν οι ίδιες οι γυναίκες δεν εμπιστεύονται γυναίκες εκπροσώπους τους ως πρότυπα ενός αγώνα σε κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό επίπεδο;
Οι παραβιάσεις των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε βάρος των γυναικών με ποικίλους τρόπους αποτελούν ένα καθημερινό φαινόμενο που συναντάμε συχνά και στην Ελλάδα ακόμη και σήμερα το έτος 2010, αναγνωρισμένο ως ευρωπαϊκό έτος κατά της φτώχειας και του κοινωνικού αποκλεισμού.
Στην Ελλάδα, όπως και στις άλλες χώρες υποδοχής, η γυναίκα μετανάστρια αντιμετωπίζεται ως η «ξένη» με επιπρόσθετα προβλήματα σε σχέση με τις άλλες γυναίκες. Οι μετανάστριες και οι γυναίκες πρόσφυγες υποαπασχολούνται κατά 60%, εργάζονται ως κακοπληρωμένες εξωθούνται στην πορνεία, ζουν στην παρανομία ή αγωνιούν για την εξασφάλιση της άδειας παραμονής, χωρίς την παραμικρή ασφαλιστική κάλυψη.
Η εργασία των γυναικών, σύμφωνα με την ετήσια έκθεση του Ινστιτούτου Εργαζομένων της ΓΣΕΕ το 2009, χαρακτηρίζεται συχνά από εξευτελιστικές αμοιβές, έλλειψη ασφάλισης και μεταχείριση που περιέχει βία, απειλές, σεξουαλική παρενόχληση και επικίνδυνες συνθήκες εργασίας.
Απαραίτητη παραμένει η δραστηριοποίηση των αρμοδίων αρχών ως προς τις ακόλουθες κατευθύνσεις:
Τον περιορισμό της φυλετικής διάκρισης στην αγορά εργασίας με ενεργοποίηση της εκπαίδευσης και της κατάρτισης, τη συμφιλίωση οικογενειακής και επαγγελματικής ζωής, τη βελτίωση των συνθηκών ζωής και του βιοτικού επιπέδου των γυναικών οι οποίες ανήκουν σε διαφορετικές και «ευαίσθητες» κοινωνικές κατηγορίες, όπως οι μονογονεϊκές οικογένειες, οι ηλικιωμένες , οι μετανάστριες , οι πολύτεκνες.
Στον τομέα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, πρέπει να γίνουν πολλά βήματα ακόμα ώστε να μπορούμε να μιλάμε για ουσιαστική ισότητα των δύο φύλων. Πανάκεια δεν είναι ο διακοσμητικός ρόλος της ποσόστωσης στην ελληνική βουλή και στα ευρωπαϊκά έδρανα αλλά η ουσιαστική εκπροσώπηση με προτάσεις, στοχεύσεις και θεσμοθετήσεις που θα ενεργοποιούν το γυναικείο λόγο και θα μετουσιώνουν τις προτάσεις σε πράξεις σε επίπεδο διακυβέρνησης.
Η αφύπνιση της κοινωνικής συνείδησης, αλλά και η ενεργοποίηση του γυναικείου δυναμικού σε κοινωνικούς και
Οι γυναίκες έχουν πολλά κοινά μεταξύ τους που τους ενώνουν ανεξάρτητα από τον τόπο προέλευσης, την ηλικία, το κόμμα το οποίο υποστηρίζουν. Θέλω να πιστεύω ότι το αποτέλεσμα αυτής τη Συνδιάσκεψης θα είναι ένας πολύ σοβαρός προβληματισμός για το πώς θα μπορέσουμε να αυξήσουμε την συμμετοχή των γυναικών στα κέντρα λήψης αποφάσεων.
Δεν υπάρχει μία θαυματουργή λύση για να σταματήσει τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό, ούτε τις φυλετικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών. Ωστόσο, ένα πράγμα είναι σίγουρο: δεν μπορούμε να κερδίσουμε τον αγώνα για σας χωρίς εσάς.
Η πολύ δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει η Ελλάδα έφερε τη λήψη σκληρών οικονομικών μέτρων, τα οποία, η κυβέρνηση υπόσχεται ότι θα φέρουν αποτέλεσμα χωρίς να συντρίψουν τις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες. Οι επιλογές όμως της νέας κυβέρνησης έρχονται να επιδεινώσουν για μία ακόμη φορά την εργασιακή και οικονομική ανασφάλεια των γυναικών. Σήμερα οι γυναίκες βιώνουν ήδη την οικονομική κρίση και τα οδυνηρά της αποτελέσματα, ως τα πρώτα της θύματα .
Με τις αναμενόμενες κυβερνητικές ρυθμίσεις σαρώνονται τα δικαιώματα των γυναικών και κυρίως των μητέρων με ανήλικα παιδιά. Αυξάνονται τα ηλικιακά όρια για τις γυναίκες. Με απλά λόγια μια γυναίκα θα δουλεύει, θα γεννάει, θα μεγαλώνει παιδιά και θα περιμένει να φτάσει στα 65 της για να πάρει σύνταξη. Και ενώ συζητώνται και προγραμματίζονται όλα αυτά, το τεράστιο δημογραφικό που αντιμετωπίζει η χώρα μας είναι γεγονός, αφού τα επίσημα στατιστικά στοιχεία μιλούν για την πιο γερασμένη χώρα της Ευρώπης.
Οι πολύτεκνες οικογένειες, που συνεισφέρουν καθημερινά στη χώρα μας, καλούνται να σηκώσουν βάρη πολύ μεγαλύτερα από όσα τους αναλογούν. Οι πολύτεκνοι, για μία ακόμη φορά θα φορολογηθούν βαρύτατα, αφού το κατά κεφαλή φορολογητέο τους εισόδημα είναι πολλές φορές κάτω από τα όρια της φτώχειας και δεν λαμβάνεται καμία μέριμνα για συνολικές ελαφρύνσεις.
Στόχος μας παραμένει η επίτευξη ισορροπίας μεταξύ των δύο φύλων στη λήψη πολιτικών αποφάσεων και την αντιμετώπισή τους από την κοινωνία ως φορέων ισόρροπων, ισόνομων και ταυτόχρονα αμφίδρομων απέναντι στα δικαιώματα και στις υποχρεώσεις σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ας μην ξεχνάμε άλλωστε την αναφορά του Γάλλου ανθρωπολόγου και εθνολόγου Claude Levy Strauss, «η ανακάλυψη των άλλων ανακαλύπτει σχέσεις, όχι εμπόδια», προσπαθώντας να μας πείσει ότι τα χαρακτηριστικά όλων των ανθρώπων είναι ίδια πέρα από τα όρια ενός κοινωνικού αποκλεισμού.
Δεν μπορούμε πλέον να αγνοούμε τα προβλήματα του κοινωνικού αποκλεισμού και της φτώχειας, που, κυρίως, πλήττουν τις γυναίκες. Δεν μπορούμε και δεν πρέπει παράλληλα να αγνοούμε την παρουσία των γυναικών στην Οικονομία, την Πολιτική, την Επιστήμη, την Έρευνα, την Τεχνολογία.
Φίλες και Φίλοι,
- η σύγχρονη Ελληνίδα, έχει τη γνώση, τη διαίσθηση, τη διορατικότητα, που απαιτεί η νέα εποχή.
- Έχει την τόλμη, τη θέληση, την ψυχή, που απαιτεί ο δρόμος για μια νέα προοπτική.
Η ελπίδα, η ευημερία, η ανάπτυξη, η δημιουργικότητα, είναι έννοιες γένους θηλυκού. Εμείς το πιστέψαμε. Χρέος μας είναι να συμβάλλουμε ώστε να το πιστέψει η κάθε γυναίκα γύρω μας.
Η ισότητα ευκαιριών δεν αποτελεί «γυναικείο ζήτημα», αλλά ζήτημα ολόκληρης της κοινωνίας που δοκιμάζει και τον βαθμό της ωριμότητάς της.
Σε έναν αγώνα για μία νέα κοινωνία, κοινωνοί και μέτοχοι είναι όλοι, άνδρες και γυναίκες. Στο νέο αυτό ξεκίνημα πρωταγωνιστές ας είναι οι γυναίκες.
Ευχαριστώ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου