ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΥΓΥΡΟ!!!

Ο ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ ΣΗΜΕΡΑ

Ο Πολύγυρος είναι η πρωτεύουσα της Χαλκιδικής και βρίσκεται στο γεωγραφικό κέντρο του νομού. Είναι χτισμένος στους πρόποδες του όρους Χολομώντα και έχει υψόμετρο 560 μ. Στα βόρεια του Πολυγύρου υπάρχουν πλαγιές κατάφυτες με βελανιδιές και πεύκα που καταλήγουν σε κορυφές, η ψηλότερη είναι ο «Τσουκαλάς» με υψόμετρο 890 μ. Επίσης πάνω από τον Πολύγυρο υπάρχει ένας εντυπωσιακός λόφος ο περίφημος Αη-Λιας με το ομώνυμο ξωκλήσι στην κορυφή του.
Νότια του Πολυγύρου υπάρχουν χαμηλοί λόφοι με ρέματα που οδηγούν σε εύφορες πλαγιές, στις οποίες απλώνεται ο τεράστιος ελαιώνας του Πολυγύρου και στα παράλια απλώνονται σι οικισμοί Καλυβών και Γερακινής.
Σήμερα το δημοτικό διαμέρισμα του Πολυγύρου το αποτελούν:
ο Πολύγυρος με τους οικισμούς Καλυβών - Γερακινής και οι Κοινότητες των Βραστάμων , της Ολύνθου ‚του Ταξιάρχη ‚του Παλιόκαστρου, του Αγίου Πρόδρομου και των Σανών.

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΓΥΡΟΥ

Υπάρχουν πολλές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος «Πολύγυρος». Υποστηρίχτηκε από τον Ν. Σχοινά ότι πολλά ελληνικά τοπωνύμια προέρχονταν από τη φύση και τη διάπλαση του εδάφους τους. Η ετυμολογία της λέξης προέρχεται λοιπόν από τα συνθετικά «πολύ γύρος» δηλ. πολλές «κλίσεις» των αλλεπάλληλων λόφων ή περιοχή με πολλούς γύρους. Ο ίδιος όμως ο Ν. Σχοινάς αναφέρει και μια άλλη παραγωγή του ονόματος.
Στην περίοδο της Τουρκοκρατίας από τα σωζόμενα έγγραφα και τις σφραγίδες των σχολείων η κωμόπολη ονομάζονταν «Πολύγερος» δηλ. «πολύ — γερός» από το υγιεινό κλίμα που είχε ο Πολύγυρος.
Ο Κίνγκ ένας λόγιος Γερμανός ο οποίος επισκέφθηκε τη Χαλκιδική στους νεώτερους χρόνους υποστηρίζει την άποψη ότι η ονομασία αυτή προήλθε από τα «πολύ γέροι, πολυγεροντία, πολύγερος» γιατί η κωμόπολη τότε αποτελούσε την έδρα των γύρω χωριών στην οποία συγκεντρώνονταν σι αντιπρόσωποι (γέροντες) και αποτελούσαν το Διοικητικό Συμβούλιο της περιοχής στα χρόνια της Τουρκοκρατίας.
ο Κουζινερύ Γάλλος γενικός Πρόξενος της Θεσσαλονίκης Που επισκέφθηκε τον Πολύγυρο το 1793 ονομάζει την κωμόπολη Πολύγερο και λέει «Το όνομα που φέρει αυτό το χωριό του πολύ ιερού οφείλεται σε ένα Ιερό (Τemple) το οποίο υπήρχε ακριβώς στο μέρος αυτό και το οποίο ύστερα από την καταστροφή και την ερήμωση της Απολλωνίας της Χαλκιδικής διατήρησε την αίγλη του, ώστε σι διασκορπισθέντες στη χώρα κάτοικοι να συγκεντρωθούν γύρω από το χωριό και να παύσουν να καλλιεργούν τους αγρούς της πόλεως των που καταστράφηκε».
Ο Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης Α. Γ. Τσοπανάκης μας δίνει μια άλλη ετυμολογία που τη θεωρεί αυτός ως τη σωστή και που τη στηρίζει σε μια επιγραφή που δημοσίευσε ο καθηγητής Ρόμπινσον. Η επιγραφή αυτή που βρέθηκε νοτιότερα από τον Πολύγυρο , χαραγμένη σε στήλη (βρίσκεται σήμερα στο Αρχαιολογικό Μουσείο της Θεσσαλονίκης), ανήκει στο δεύτερο ή πρώτο αιώνα π.χ. και λέει τα εξής:

Πολύαρος Θρασυλάου
Σωκράτη Πολυκράτου,
χαίρε.

Είναι πολύ πιθανό , λέει ο Τσοπανάκης , πως ο Πολύαρος του Θρασυλάου ήταν ιδιοκτήτης κανενός μεγάλου κτήματος στην περιοχή του Πολυγύρου, ή οπωσδήποτε είχε κάποια ιδιαίτερη σχέση σημαντική με την περιοχή και της κληροδότησε το όνομα του, χωρίς ασφαλώς να το επιζητήσει. Η αρχική εκφορά του τοπωνυμίου (συνεχίζει Ο Τσοπανάκης) θα ήταν : στα Πολυάρου κ’ ύστερα στον Πολύαρον — Πολύγυρον.
Η φωνητική εξέλιξη Πολύαρος — Πολύγυρος δεν παρουσιάζει δυσκολίες. Δύο ενδιάμεσες βαθμίδες είναι σύμφωνες με τους φωνητικούς νόμους της ελληνικής γλώσσας. Άλλως τε και σήμερα ακόμα ακούει κανείς τους τύπους Πολύϊρο ,Πολύερος (από μεταγενέστερη κώφωση του γυ και κανονική τροπή του ιρ σε ερ (βλ άχυρο, άχερο).
Ιστορικά και αντικειμενικά το θέμα του ονόματος όμως παραμένει ανοικτό. Το μόνο βέβαιο είναι ότι το όνομα είναι ελληνικής προέλευσης και όχι παρμένο από κάποια άλλη γλώσσα.

Ο ΠΟΛΥΓΥΡΟΣ ΤΟΥ 1932

ΚΑΝΤΕ ΚΛΙΚ ΣΤΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ