Της Λιάνας Γούτα* Είναι σίγουρο ότι μέσα από τις κρίσεις γεννιούνται οι ευκαιρίες. Αυτή τη στιγμή η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας προσπαθεί να συνέλθει και να ανασυνταχθεί από τη χειρότερη ήττα της ιστορίας της.
Η αλήθεια είναι ότι, όταν κάποιος βρίσκεται στην εξουσία, όταν θεωρείται αδιαφιλονίκητος νικητής σε κάθε πολιτική και εκλογική μάχη, όταν νιώθει ότι υπερέχει του αντιπάλου, κινδυνεύει πολύ εύκολα να χάσει το μέτρο και τη διάθεση αυτοκριτικής και αυτοελέγχου. Η ΝΔ στα πεντέμισι χρόνια εξουσίας κυριεύτηκε από διαφόρων ειδών αλαζονείες και μια από αυτές ήταν η αλαζονεία της υπεροχής. Αυτό, όπως φάνηκε στις εκλογές της 4ης Οκτωβρίου, το πλήρωσε πολύ ακριβά. Είχε άλλωστε την προειδοποίηση των ευρωεκλογών, αλλά φάνηκε πως το μήνυμα δεν έφτασε στον παραλήπτη. Η ΝΔ σε αυτά τα χρόνια εξουσίας αποκόπηκε από την κοινωνία αλλά και από τους ίδιους της τους ψηφοφόρους και έχασε την αίσθηση του μέτρου. Δεν ανταποκρίθηκε στις δύο μεγάλες και βασικές προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει μέχρι το 2004 για ένα νέο ήθος πολιτικής και για γενναίες μεταρρυθμίσεις, ούτε μπόρεσε να προσαρμοστεί στις ανάγκες και στις προκλήσεις, έτσι όπως αυτές αλλάζουν με ιλιγγιώδεις ταχύτητες (βλέπε οικονομική κρίση, περιβάλλον, παιδεία, μετανάστευση, ασφάλεια).
Σήμερα πρέπει και έχει την ευκαιρία να πιάσει το νήμα από εκεί που κόπηκε. Πρώτο και βασικότερο να επανακτήσει τη σχέση της με την κοινωνία. Για να το κάνει αυτό, πρέπει να ανοίξει τις πόρτες της, μερικές από τις οποίες σφραγίστηκαν ερμητικά επί πεντέμισι χρόνια, και να καλέσει τον κόσμο να έρθει κοντά της. Πρώτα από όλα, να δώσει λόγο στον κόσμο να ξαναέρθει κοντά της. Χρειάζεται να απευθυνθεί ανοιχτά στην κοινωνία και να ζητήσει να ξαναγίνει συνομιλητής και αρωγός της. Αυτό το άνοιγμα πρέπει να είναι όσο μεγαλύτερο γίνεται, με πρώτο και βασικότερο βήμα τη συμμετοχή στην εκλογή του νέου αρχηγού.
Αυτή η συμμετοχική διαδικασία είναι καινούργια για τη Νέα Δημοκρατία, όχι μόνο για την εκλογή αρχηγού, αλλά ίσως και γενικότερα. Η εκλογή αρχηγού είναι η ευκαιρία για την κινητοποίηση του κόσμου, η οποία όμως πρέπει να χτιστεί και να συνεχιστεί με βάθος και προοπτική. Το μέχρι τώρα μοντέλο οργάνωσης του κόμματος, που εν πολλοίς υπήρξε αντιγραφή των οργανωτικών δομών του άλλου μεγάλου κόμματος, του ΠΑΣΟΚ, από την εποχή του 1980, πρέπει να αλλάξει ριζικά και να εκσυγχρονιστεί. Μια κομματική ταυτότητα και ένας αριθμός μέλους μιας συνοικιακής τοπικής οργάνωσης που πρακτικά δεν λειτουργεί δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες των πολιτών. Σήμερα το ζητούμενο είναι ο διάλογος, η διαβούλευση, η συναίνεση, η ζύμωση, η παραγωγή ιδεών και προτάσεων. Η οργάνωση και η συμμετοχή των πολιτών πρέπει να βασίζεται σε νέα πρότυπα, με βάση τα κοινά ενδιαφέροντά τους, τις ανησυχίες τους. Η σχέση αυτή πρέπει να είναι αμφίδρομη και ο ένας να επηρεάζει και να κατευθύνει τον άλλο. Από τη μια οι πολίτες να καταθέτουν τους προβληματισμούς και τις ιδέες τους, από την άλλη ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κόμμα να φέρνει για ζύμωση ιδέες και οράματα και να συγχρονίζει την κοινωνία με τον ευρωπαϊκό και παγκόσμιο βηματισμό.
Άλλωστε η μεγάλη οικογένεια της ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς αποτελεί μεγάλο ζυμωτήρι ιδεών. Η συμμετοχή μας σε αυτήν πρέπει να είναι ουσιαστική και δυναμική, γιατί έχουμε πολλά να διδαχθούμε από την εμπειρία των υπολοίπων 26 εταίρων μας.
Η πρόκληση για τον νέο αρχηγό είναι μεγάλη. Παραλαμβάνει μια Νέα Δημοκρατία που πάλιωσε, φθάρθηκε και θάμπωσε. Που έχασε την απήχηση της στον κόσμο από ιδεολογικές παλινδρομήσεις και ασυνέπειες και από σοβαρές οργανωτικές αδυναμίες ενός κόμματος που για τη βάση του έμοιαζε ανύπαρκτο. Ο νέος αρχηγός πρέπει να ξανακάνει τη Νέα Δημοκρατία νέα και σύγχρονη.
Για να πετύχει σε αυτόν το μεγάλο και δύσκολο στόχο, πρέπει να προχωρήσει δυναμικά, βασιζόμενος σε μερικές θεμελιακές επιλογές:
- Την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή.
- Με το βλέμμα στο μέλλον και όχι στο παρελθόν.
- Ενωτικά και όχι με διαχωριστικές γραμμές, χωρίς παρέες, κλίκες, πηγαδάκια, χωρίς γαλόνια κομματικά, οικογενειακά ή παρεΐστικα, κάτι που άλλωστε πλήρωσε ήδη ακριβά. Όλα αυτά στον σύγχρονο κόσμο δεν αποτελούν δύναμη αλλά αδυναμία και οπισθοδρόμηση.
- Με σύγχρονο ιδεολογικοπολιτικό στίγμα, στιβαρό, ξεκάθαρο, σαφές και στραμμένο στον ευρωπαϊκό και διεθνή περίγυρο.
- Με νέα και μοντέρνα οργάνωση συμμετοχής και παραγωγής ιδεών, χωρίς όμως να αποτελεί κόμμα μηχανισμών.
- Με το στόχο να σταθεί ξανά η μεγάλη αυτή παράταξη στα πόδια της, να δυναμώσει, να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις των καιρών, να γίνει ελκυστική, προτείνοντας λύσεις και όραμα για τα επόμενα χρόνια. Η επάνοδος στην εξουσία πρέπει να απορρέει από τέτοιες ζωογόνες και δημιουργικές δυνάμεις και όχι από συσπειρώσεις μηχανισμών που -όπως άλλωστε φάνηκε- αδυνάτισαν και συρρικνώθηκαν.
Η Νέα Δημοκρατία που επαγγελόταν τις μεταρρυθμίσεις χρειάζεται να μεταρρυθμιστεί η ίδια πολιτικά και οργανωτικά. Να κινητοποιήσει τους ενεργούς πολίτες και να αξιοποιήσει όλων τις δημιουργικές δυνάμεις, πολλές από τις οποίες παραγκωνίστηκαν και έμειναν στην άκρη.
Ο νέος αρχηγός καλείται να τα αλλάξει όλα. Η Νέα Δημοκρατία πρέπει να ξαναγίνει νέα. Αυτό πρέπει να το κάνει αφήνοντας πίσω το παρελθόν, κρατώντας μόνο τα διδάγματα, αλλά κοιτώντας στο μέλλον. Φαίνεται ίσως δύσκολο, αλλά τώρα είναι η μεγάλη ευκαιρία. Η επιλογή του νέου αρχηγού θα είναι το πρώτο αλλά το πιο καθοριστικό βήμα.
*Η Λιάνα Γούτα είναι χημικός μηχανικός, σύμβουλος ενέργειας και περιβάλλοντος.
Το ανωτέρω άρθρο δημοσιεύθηκε σήμερα στην εφημερίδα ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ:
http://www.makthes.gr/index.php?name=New
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου