Του Δημήτρη Ευαγγελινού
Ο φόβος συγκαταλέγεται στα πάθη και σαν όλα τα πάθη εξαρτάται άμεσα από το ευρύτερο αξιακό σύστημα μιας κοινωνίας, μιας κοινωνίας η οποία διαμορφώνεται από τον κυρίαρχο.
Όταν το κυρίαρχο το έχει κυριεύσει η ανασφάλεια τότε το πράμα δυσκολεύει.
Ο φόβος όμως είναι ένα συναίσθημα το οποίο είναι αρκετά εύπλαστο και εάν οι φόβοι διαμορφώνονται, μπορούν να αναδιαμορφώνονται και νέοι φόβοι να παίρνουν τη θέση τους με αποτέλεσμα ο κυρίαρχος να ορίζει τα αντικείμενα του.
Όταν αυτό δεν περνά και όταν το...αντικείμενο αντιστέκεται αυτό δημιουργεί μεγαλύτερη ανασφάλεια στο **κυρίαρχο**.
Όταν όμως τα αντικείμενα αυτά είναι μόνα χωρίς βοήθεια για να παλέψουν μαζί το φάντασμα του φόβου τότε δεν θα επέλθει επιτυχία των διοικούντων να επικρατήσουν με κάθε τρόπο.
Αυτή η υπέρμετρη ισχύς που φαίνεται να κατέχει ο κυρίαρχος πολλαπλασιάζει τον φόβο του αντικειμένου.
Με την σειρά του ο κυρίαρχος καθώς έχει διασφαλίσει ένα ελεύθερο πεδίο δράσης δρα ανενόχλητος χωρίς καμία αντίσταση αφού την έχει κάμψει ο φόβος.
Έλα όμως το αντικείμενο αντιστέκεται.
Αυτό δεν αρέσει αλλά θα το συνηθίσουν.
Το χειρότερο και μη αντιμετωπίσιμο είδος είναι οι γενίτσαροι.
Προκειμένου να πετύχουν τος στόχους τους γίνονται αδίστακτοι.
Συνεχίζουμε χωρίς φόβο και με δημιουργική διάθεση για το καλό όλων όπως πάντα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου