Πέρασαν 42 συναπτά έτη και το μήνυμα του Πολυτεχνείου γίνεται όλο και πιο επίκαιρο …όσο κι αν μερικά ΜΜΕ και κάποιοι άλλοι, εκ του πονηρού ενεργώντας, προσπαθούν όλα να τα ισοπεδώσουν, να απαξιώσουν την κάθε αξία. Η εξήγηση γι’ αυτό το φαινόμενο, που πήρε διαστάσεις …συρμού, είναι προφανής. Βολεύονται μόνο, φίλοι μου, κάποιοι πραγματικά ευνοημένοι με απλουστευτικές θεωρήσεις και γενικεύσεις του τύπου «η διαβρωμένη γενιά του Πολυτεχνείου»(!) ή «εξαργύρωσαν» (;) τους αγώνες τους για την εφαρμογή του άρθρου 114 του Συντάγματος και τη διεκδίκηση του 15% του προϋπολογισμού για την...
Παιδεία, όσοι πήραν μέρος σ’ αυτούς μια δεκαετία νωρίτερα! Όμως όσοι αβασάνιστα ασπάζονται τέτοιες απόψεις, ξεχνούν μια μεγάλη αλήθεια ότι όλοι δεν είναι ίδιοι, ότι είναι ανήθικο να βάζουν στο ίδιο καζάνι με τους όποιους πραγματικά βολεμένους, ακόμα και εκείνους που έδωσαν τη ζωή τους…
Γιατί όπως σε κάθε γενιά, έτσι και σ’ αυτές που προανέφερα, υπάρχουν οι άδολοι -που συνήθως «πληρώνουν τη νύφη»- κι αυτοί που εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις. Είναι τουλάχιστο άδικο, λοιπόν, να «περνάει» στους ευκολόπιστους και χωρίς δεύτερη σκέψη, η προσπάθεια κάποιων επιτήδειων να απαξιώνουν με γενικεύεις όσους πάλεψαν για να αλλάξουν κάποια πράγματα στη χώρα. Είναι άδικο να περνάει η άποψη του «όλοι μαζί τα φάγαμε» και να μην μετράει η διαχρονική αλήθεια πως «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία»…
Αφιερώνω αυτό το σημείωμα σε όσους αγωνιστές έφυγαν για το μεγάλο ταξίδι, με πιο πρόσφατη περίπτωση την αναχώρηση του αείμνηστου συναδέλφου και φίλου Αντώνη Μητρόπουλου, που υπέγραψε και το συνημμένο ψήφισμα της βραδιάς του Πολυτεχνείου…
Τώρα λοιπόν περισσότερο από ποτέ θα πρέπει να καταλήξουμε στις δικές μας αλήθειες:
ΟΛΟΙ ΝΑ ΣΥΜΦΩΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ!
Πολύγυρος 16 Νοεμβρίου 2015
Γιάννης Κύρκου Αικατερινάρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου